logo Kupuj Bez Ryzyka

Oznakowanie obuwia

Informacje na temat sposobów znakowania obuwia zawarte są w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 października 2004 roku w sprawie dodatkowych wymagań dotyczących znakowania obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom (Dz. U. nr 240, poz. 2409).
 
 
Zgodnie z § 4, rozporządzenia tego nie stosujemy do obuwia:
1) używanego;
2) będącego zabawką;
3) ochronnego, stanowiącego środek ochrony indywidualnej (osobistej);
4) zawierającego azbest, którego zasady znakowania określają odrębne przepisy.
 
 
  • Oznakowania wymagają wszystkie części części obuwia: 
 
1) wierzch - zewnętrzna część obuwia, okrywająca kończynę dolną ponad podstawą stopy, połączona ze spodem;
2) podszewka z wyściółką - zespół elementów stanowiących wnętrze obuwia;
3) spód – zespół elementów obuwia znajdujących się pod stopą podlegających zdzieraniu i przytwierdzonych do wierzchu.
 
 
  • Oznakowanie informuje konsumenta o tym, z jakiego materiału wykonano daną część obuwia.
Materiał może być oznaczony, jako:
1) skóra - materiał pochodzący z naturalnej skóry zwierzęcej, z oryginalną strukturą włóknistą, wyprawiony w sposób zapewniający odporność na gnicie, z zachowaną lub usuniętą sierścią albo wełną; skórą jest również materiał wyprodukowany ze skóry łupanej na warstwy lub dzielonej na segmenty przed lub po wyprawieniu; jeżeli skóra zawiera powłokę kryjącą, grubość tej powłoki nie może być większa niż 0,15 mm; skórą nie są materiały wykonane z rozdrobnionej mechanicznie lub chemicznie skóry naturalnej, przy zastosowaniu lub bez stosowania środka wiążącego
2) skóra pokryta - skóra, której powierzchnia jest pokryta powłoką o grubości większej niż 0,15 mm, stanowiącej jednak nie więcej niż 1/3 całkowitej grubości skóry;
3) materiał włókienniczy – wszystkie produkty w stanie surowym, półobrobionym, półwytworzonym, wytworzonym, półwykończonym lub wykończonym, które składają się wyłącznie z włókien przędnych, niezależnie od zastosowanego procesu ich mieszania lub łączenia;
4) inny materiał .
 
Dany materiał może być oznaczony, jako materiał, z którego wykonano daną część obuwia, jeżeli stanowi on co najmniej 80% danej części obuwia. Jeżeli natomiast żaden z rodzajów materiałów nie stanowi co najmniej 80% części obuwia, należy podać informację o dwóch podstawowych rodzajach materiałów, z których wykonano tę część.
 
  • Oznaczenie musi być umieszczone w trwały i łatwo dostępny sposób, przynajmniej na jednej sztuce obuwia z danej pary. Musi być przy tym takiej wielkości, by zapewnić możliwość jego odczytania; i nie może wprowadzać konsumentów w błąd. Ważne jest również, by nie brudziło i nie uszkadzało ani obuwia, ani części ciała czy rzeczy, stykających się z nim.
  • Oznaczenie może być wykonane np. w formie stempli, wytłoczeń, druków, wszywek, naszywek, naklejek lub tasiemek, trwale przymocowanych do obuwia.